Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- Zondag 22 October II Laatste loodjes

De laatste vliegweek is aangebroken. Hopelijk kan ik in de aankomende week mn laatste twee examens vliegen en dan kunnen we naar huis. De laatste oefen vlucht heb ik afgelopen zaterdag gedaan. Maandag sta ik op het programma voor mijn 170A. Dit is een soort schoolfinals maar dan vliegend. Exact dezelfde inhoud als de IRT (Instrument Rating Test) alleen wordt hij afgenomen door een examinator van school. Deze kijkt dan of je klaar bent voor je IRT. Op dit moment sta ik nog zonder examinator op het programma dus het zal wel de dag erna worden. Tussen de 170A en de IRT zelf zit ongeveer een dag of 3 en in het slechtste geval 4 a 5. Gewoon omdat er een rij van wachtende is. Er zijn maximaal twee IRT's per dag die afgenomen worden. Dus het zal eind deze week of ergens volgende week worden.

Genoeg over de toekomst, nu maar eens naar het verleden kijken. Deze afgelopen twee weken waren best gruwelijk. We hebben twee weken van 6 dagen gedraait. Dit omdat Dave er na a.s. woensdag niet is voor een week. Dus hij wou ons klaar hebben voor woensdag. Wat eigenlijk gelukt is. In de ene laatste week hebben we 5 sims en 1 vlucht gedaan. Daarna in de laatste week 1 sim en de laatste 5 vluchten. Dit om het vlieggevoel terug te krijgen na al die sim vluchten. Het was zeker even wennen om weer echt te vliegen. Deze week zijn we naar Bournemouth, Bristol / Bristol Filton, Glouchester, Birmingham, Cambridge en Cranfield geweest. Kortom bijna alle bestemmingen hebben we gehad. De laatste twee vluchten waren echt perfect dus dat geeft een goed gevoel. Dit nog even herhalen op de examens en klaar is keesie...

Deze week van vijf vluchten en een sim (afgelopen maandag) was echt slopend. Het is niet alleen je eigen vlucht en voorbereiding maar ook het backseaten tikt flink aan. Vrijdag was Birmingham aan de beurt. Dat is echt mijn favoriete veld. We stonden bij vertrek op Oxford met in totaal 6 man te wachten op een zogenaamde Daventry Departure. Waarvan er drie naar Birmingham door gingen. Ik werd in totaal 10 minuten afgehouden omdat er een Lufthansa bak achter me zat die erlangs moest. Verder stuurde ze me naar alle uithoeken van Birmingham voordat ik de ILS op mocht. Maar andere moesten 40 minuten in de holding alvorens ze gewoon geweigerd werden. Zelfs als je een boeking hebt. Ze weten hoe laat je komt en ze hebben je slot geaccepteerd. En dan nog zeuren dat het druk is... Verder was het bij London Control ook zo druk op de radio dat je er gewoon niet tussen komt. Dan dus maar de hold in omdat je zonder klaring Controlled Airspace niet in mag. Die controller heeft echt 4 minuten non-stop lopen commanderen. Kortom, het was druk!

Gisteren (zaterdag) de laatste vlucht gedaan. De planning was Nottingham East Midlands naar Cranfield maar omdat er op East Midlands een jet in het circuit zat (waarschijnlijk base training) kregen we het slot niet. Dus toen maar Cambridge - Cranfield gedaan. In mijn ogen de moeilijkste route die je kan krijgen. Maar dat is een persoonlijk iets. En omdat het zaterdag was kan je iemand van de groundschool meenemen. Herman (EPST'er AP265) wou graag mee dus waarom niet. Net voordat we weggingen nog even een demonstratie gehad van de aerobatics instructeur die boven Oxford ging trainen. Ik zal kijken of ik het filmpje wat ik ervan heb kan bewerken. Op Cambridge kreeg ik geen radar vectored ILS dus moesten we de ILS volgens de gepubliceerde procedure doen. Radar vectors is wat je wilt want dan stuurt de controller je en hoef je alleen maar zijn instructies te volgen. Maar dit was ook wel weer een goede oefening. Na een heerlijke ILS door naar Cranfield. Op de weg er naartoe gingen we net langs een CB wolk (cumulonimbus) wat nogal wat turbulentie gaf. Dit zijn zeg maar wolken die je echt moet vermijden. Maar omdat hij zo duidelijk zichtbaar was konden we er gemakkelijk zelf langssturen. Die wolk gooide er zoveel water uit dat toen hij eenmaal weg was weilanden en wegen compleet onderwater stonden. Helaas bracht die wolk ook aardig wat wind mee want op 3000ft gaf ie een wind van 42+ knopen wat het nogal interessant maakte. Na de holds en single engine NDB approach op runway 21 een visueel circuit gedraait voor een single engine touch 'n go. De CB was reeds gepasseert naar het noord-oosten. Toen terug naar Oxford om halverwege wat general handling te doen. Dit allemaal achter de schermen. Zie foto. General Handling bestaat uit twee stalls, (base to finals en een finals stall) Daarna het partial panel gedeelte. Daarbij dekken ze drie instrumenten af en moet je een aantal oefeningen doen. Waaronder getimede bochten, climbs-and descents, en unusual attitudes. Dat is zeker het spannendste gedeelte. En het leukste voor je maag. Na al deze oefeningen terug naar Oxford toen de zon langzaam onder ging. Ik was echt al aardig gaar na deze vlucht maar ik moest ook nog even na het eten mijn RT (Rradio Telephonie) test met Dave doen. Deze moet je gedaan hebben voordat je aan je IRT en 170A begint. Halverwege de test weer eens een vertrouwde stroomstoring op de luchthaven gehad. Met de RT test is dat niet zo erg omdat je toch alleen maar met papieren en een headset werkt. Je moet dan een VFR (visuele vlucht) simuleren aan de hand van de route met opdrachten die je krijgt. Hier moet je een aantal standaard VFR calls doen en als je die allemaal goed doet ben je geslaagd. Denk aan het geven van positie rapporten / mayday calls etc. Achteraf was het nog best een leuke toets ook. Was er ook zo mee klaar. Want je bepaalt namelijk zelf je tempo. Als je je call weet kan je gewoon in een stuk doorgaan. Dave had volgens hem nog nooit zo snel een RT test gedaan. Ik moest ook wel zeggen dat ie niet echt ruimte kreeg om adem te halen... ;-) Daarna met Dave aan de papier winkel begonnen en toen was het wel eens tijd om naar huis te gaan. Rond 2100 zat die dag er ook weer op, na om 0900 te zijn begonnen.

Ik heb nog wat foto's van de laatste twee vluchten. Met dank aan Herman voor een aantal foto's.

Het vertek vanaf Oxford.

Ik blijf iets hebben met wolken. Kan er niets aan doen...enjoy...

Net voor Daventry VOR op FL90. (9000 feet is +/- 2.7 km) Onze groundspeed was 202 knopen! Terwijl wij zelf maar 140 knopen vlogen. Kortom een tailwind van 62 knopen. Dan ben je ook voordat je het weet al op je bestemming!

Onderweg kom je nog wel eens wat tegen. Linksboven: Royal Air Force DC-10 op Cambridge. Rechtsboven: was ergens in de approach van Cranfield. Center: American 137, Boeing 777 van London Heathrow naar Los Angeles. Linksonderin: Easyjet 737 en een kist die ik pas op de foto zag. Rechtsonderin: wederom een Easyjet 737. En niet dezelfde nee... ;-)

ILS appoach van Olly op Cambridge runway 23.

Olly's NDB approach op runway 21.

Mijn approach op rnw21. Wederom Cranfield. Daarna in het circuit voor de single engine touch 'n go.

Met de bijbehorende mooie uitzichten toen de CB net gepasseerd was.

Overal regenboog uitzichten...

Terug naar Oxford.

Hier kan je wel wat uitlopers zien van de CB die nog in de buurt zat van Cranfield.

Tijd voor wat partial panel vliegen wat je hier ziet. De instructeur kan wel op de afgedekte instrumenten kijken.

Waaronder dus deze partial panel oefening...

We waren nog niet helemaal clear van het slechte weer.

Da's best veel water daar beneden. Veel wegen, kruisingen en weilanden stonden dan ook gezellig onder water.

Zo erg is het niet om visueel naar huis te keren...