Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- Zaterdag 22 April II Circuitjes vliegen

Het is even rustig geweest qua berichten de laatste tijd dus bij deze even een update van wat hier allemaal gebeurt. Deze week AP 8 t/m 11 gevlogen. Een aardig productief weekje dus met in totaal 4 uur achter het stuur. Met AP 8 en 9 hebben we stalling lessen afgerond. Dat houdt in dat je de kist zo opzet dat je in verschillende configuraties en situaties in een gecontrolleerde stall komt. Je wordt dan geleerd hoe je de symptomen kunt herkennen en hoe je moet ingrijpen. Best interessant. Zeker als je voor het eerst in die positie wordt gebracht. Het is, zeker de eerste maal, erg tegennatuurlijk om je neus steeds verder omhoog te trekken om je hoogte te houden als je snelheid akelig blijft teruglopen. Eerst gaat de stall warning af (irritante piep) gevolgd door de stall buffet (trillingen) maar je moet wachten tot de neus zelf valt. En dat duurt best lang. In het begin heb je dan al lang de neiging om de neus te laten zakken om uit die situatie te komen maar je moet blijven wachten tot het moment dat alle lift over de vleugels weg is en de neus van de kist zelf valt. Dit omdat dit het zwaarste gedeelte van de kist is.

AP 10 en 11 waren de eerste twee lessen circuits vliegen. Daarna volgt de laatste les (AP12) in het circuit gevolgd door je solo vlucht. Deze staat voor mij op woensdag ochtend geplanned. Ik kijk er naar uit en ik voel me er klaar voor.

Voor de eerste les circuits vliegen (AP10) bleek ook dat we een nieuwe instructeur hadden door een of andere reden. En laat die instructeur nou net de FAA Chief Flight Instucteur van Sabena/Oxford te zijn. Hij is degene die je afsluitende PT3 examen afneemt als examinator. Een belangrijk figuur dus. Bijgenaamd Santa Claus. Gelukkig was hij heel relaxed en ook veel opgestoken van zijn instructies. Alleen jammer dat het in je eerste les circuit vliegen is. Dan komt echt alles bij elkaar en dat hakt er toch best in. Was ook aardig moe na afloop. Heb toch mooi 6 landingen kunnen doen op Falcon Field waarvan de moeilijkste als beste uit de bus kwam en een van de makkelijkste ging net niet zoals ik het geplanned had. Zal je altijd zien... Tot twee maal toe na de takeoff side by side gevlogen met een groep Apache gevechtshelikopters. Deze Apache's worden namelijk op Falcon Field gebouwd. Er zit ook een grote hangar van Boeing om dit te faciliteren.

AP11 met weer een andere instructeur gevlogen. En deze wordt waarschijnlijk onze nieuwe instructeur voor de komende tijd. Genaamd Aziz. Lijkt me een goede tot zover. De reden van de afwezigheid van Dennis, onze ouwe instructeur, is mij niet helemaal bekend afgezien van het feit dat hij nu in Goodyear zit en dat er iets met zijn instructie uren was. Afwachten dus. Vandaag weer het curcuit in maar nu op Scottsdale zelf. Marije was mee deze dag dus die kon alles lekker gade slaan vanaf het dak. Lekker bakken (lees koken!) in de zon. Het jammere was dat de wind best pittig was met windstoten tot max. 18 knopen cross. Nog wat thermiek erbij en je kan je lol op. De landingen waren best pittig om te doen. Volgens Aziz waren ze goed gezien deze, toch net te pittige condities. Op een gegeven moment was het landen met volle flaps (40 graden) niet meer mogelijk en moesten we het doen met 25 graden. Anders kwam je helemaal niet meer op de baan terecht. Ook was het erg druk in het circuit, met binnenkomende kisten, wat de nodige instructies van de toren gaf die ik nog nooit gehad had maar ze gingen perfect, en ook het radio werk was erg goed. Een geslaagde middag dus. Ondanks dat het soms meer controle houden was dan in controle zijn. Ook nog even een go-around op m'n naam staan van een Gulfstream (lees grote business jet, klik hier voor een foto). ATC vroeg me om snel van de baan te gaan omdat de Gulfstream erg dicht achter me zat. Dus gelijk na de landing gas erop om met een noodgang (nog nooit zo hard de taxiway opgecrossed!) van de baan te gaan waarna ik links achter me de jet in de go-around zag gaan. Foutje van de luchtverkeersleiding (ATC)!!. Sneller, en nog steeds veilig, kon het echt niet. Daarna terug naar het begin van de baan gereden om weer het circuit in te gaan. Sta je daar te wachten komt die Gulfstream terug voor de 2e poging. Hij zal we gedacht hebben... stelletje amateurs in je kleine puddeljumpers! Na nog drie landingen gewisseld met Richie voor zijn AP11. Op een gegeven moment zaten we op downwind, vlieg je parallel met de baan in de tegenovergestelde richting, kregen we toch een enorme up/down draft! Met z'n drieen tegelijk met een flinke smak tegen het dak. Dat was best heftig maar we konden er gelukkig wel om lachen. Toch handig die seatbelts! De wind was toen eigenlijk al te sterk en te cross op de baan dat het wel mooi was zo. Dinsdag AP12 en woensdag solo. Mits de wind niet zo sterk blijft. Eigenlijk zouden we nu met 4 man solo gaan op dinsdag maar om de druk op die dag wat te spreiden gaan Richie en ik op woensdag.

S'middags met Marije nog naar een of ander enorme shopping center geweest met onze huurauto voor het weekend. Mocht je een auto willen ga dan naar Enterprise (www.enterprise.com) ipv Hertz! Heel goedkoop en goed. We hadden nu dezelfde deal voor de helft van de prijs! Het is een shopping center van de categorie: 'ik heb een auto nodig om alle winkels te zien'! Misschien wel net zo groot als Westerland zelf. Dat zegt genoeg denk ik. Morgen naar Canyon de Chelly en het Navajo (indianen) reservaat. Dit ligt net ten noord-oosten van de Grand Canyon. Een rit van 6 uur heen! Bah...maar het schijnt een heel mooi gebied te zijn, dus ben benieuwd. Ook een overnachting geboekt in een soort indianen dorpje/reservaat wat nogal apart schijnt te zijn. Het weer voor de komende dagen ziet er goed uit dus we maken er een paar leuke dagen van. Tot woensdag...