Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- Woensdag 29 November II AJFC deel 2, het zit er alweer op

Zo, de rustdag zit er alweer op, werk aan de winkel. En ik moet zeggen dat die rustdag niet ongelegen kwam. Er komt toch best veel op je af waardoor dat beetje rust net lekker is om alles even lekker te laten bezinken. Na deze rust dag was het in een lijn vier dagen AJFC om op de laatste dag examen te doen. Dag drie en vier van het vlieggedeelte zijn echt behoorlijk pittig. Ik, en anderen hoorde ik er ook al over, het echt het gevoel dat m'n hoofd echt vol zat na zo'n dag. s'Avonds ben je dan ook te moe om nog iets zinnigs te doen maar je moet doorgaan. Dag drie en vier zijn dagen waarbij je nooit verder komt dan 25 mile van de luchthaven, als je al airborne gaat. De ene failure na de andere krijg je en vaak op de meest irritante momenten. Het moet gewoon een plezier zijn om instructeur te zijn in zo'n geval. Als ze zien dat je een procedure niet goed uitvoert pakken ze je er altijd op. Als je bijvoorbeeld een engine failure/fire hebt gehad en je de motor hebt uitgezet heb je nog maar 1 generator over, 50% van je totale vermogen dus. Als je vervolgens de QRH (Quick Reference Handbook) checklist niet goed toepast en je de APU wel aanzet maar niet 'op de bus', zoals dat dan heet, dan failen ze de generator van de goede motor om je te pesten en dan wordt bijna alles ineens verontrustend zwart voor je! De APU heeft namelijk nogal een lange opstarttijd en als je dan doorgaat zonder het item eerst volledig af te maken hang je, en dat weten ze... ;-) Maar het is van onze kant uit een genot om hun (instructeurs) die kans te ontnemen. Na deze twee zware sessies vol met allerlei failures kregen we een nieuwe instructeur die de laatste twee sessie met ons deed. Ook deze instructeur is hedendaags nog volop actief als vlieger, en instructeur, bij een grote nederlandse maatschappij. Mensen met ervaring dus. Eerst deden we een LOFT (Line Orientated Flight Training) sessie met een binnenlandse vlucht in Frankrijk. Hier bootsen ze nml. een echte lijnvlucht na waar het om het airmanship, het nadenken als crew, gaat. Je vliegt uiteindelijk een ILS met natuurlijk een go-around. Daarna terug voor een non precision approach en een full stop landing. In deze sessies maak je ook kennis met alle automatische systemen waaronder de autopilot en de FMC (Flight Management Computer) en hoe je die voor je vluchtuitvoering kunt gebruiken. Net echt zeg maar.

De laatste dag was examen dag. Hier ook een LOFT sessie gedaan met in dit geval een retour vlucht. Marco, mijn vliegpartner, vloog heen en ik nam de kist weer terug. Ook deze sessie liep erg lekker en resulteerde wederom in een twee als cijfer. (1= hoogste) Op bepaalde punten mag je 'George' (autopilot, hier gekoppeld aan FMC) gebruiken wat ook weer een nieuwe ervaring was. Het neemt zoveel werk uit handen in vergelijking met al het 'Raw Data' vliegen wat we de afgelopen tijd gedaan hebben. Omdat wij de ochtend sessie deden was de middag voor mij vrij om mijn spullen te pakken en het EPST huis te verlaten. Mocht je trouwens vragen over het huis hebben, mail me gerust.

Gedurende de drie laatste sessie dagen zat ik niet meer alleen in het huis. Ik heb nu gezelschap van vier vliegers uit Rusland, Kazachstan om precies te zijn. Hun thuisbasis is Almaty in Kazachstan en ze spreken eigenlijk alleen maar Russisch. Het zijn echt onwijs aardige lui en ook heel dankbaar en vriendelijk. Zondag kwamen ze aan en toen gelijk met het Russische legioen maar even wezen shoppen in Hoog Catherijne. De volgende dag een verdere kennismaking met het huis en het leven hier. Die dag gezellig gezamelijk gegeten. En wat is een goede Russische gewoonte? Juist, Wodka! En dat heb ik geweten. Weigeren is onbeleefd dus de glaasje werden rustig weer bijgeschonken. Was ik effe blij toen na een uur die fles leeg was! En ja, die was in het begin vol. Ze zijn ook zo vriendelijk, ze maken ontbijt en diner voor je en willen van alles weten en uitleg over dingen. Die avond hebben we onder het genot van de Wodka een aantal uur zitten ouwehoeren over het hoe en wat. Sommige van die gasten hebben 10.000+ uur op een Yak 42 (3 motoren) en verder nog een x aantal op een andere Russische kist en kunnen maar heel moeilijk uit de voeten in zo'n moderne 737. Een van die Russen is Captain, terwijl de andere First Officer of Navigator (op Tupolev 134) zijn, maar hij wordt wel aangesproken en behandeld als 'el capitan'. Heel interessant ook om te horen hoe zij leven en vliegen in Rusland. Als je ze eenmaal aan het praten hebt over het vliegen in Rusland en omgeving dan komen ze ook helemaal los. Grote verhalen over ongelukken die ze hebben meegemaakt en allerlei andere problemen die ze interessant vonden.

Ik heb na deze AJFC sessie vrij tot 3 Januari 2007 waarop ik weer naar 'de roots' in de UK mag voor de MCC. Deze loopt van4 tot 12 Januari 2007. En daarna zit de opleiding erop! Dan kunnen we officieel op jacht naar een baan. Eerst maar even genieten van deze feestmaand...

Als afsluiting nog even een drietal foto's van die prachtige EPST 737-800 simulator.

 

Gave cockpit en prachtige visuals! Voor de kenners, dit is Amsterdam runway 24.

Tot zover de AJFC cursus van EPST.