Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- Woensdag 12 April II Na wat vrije dagen vandaag AP-5

Gelukkig kon mijn instructeur Dennis afgelopen vrijdag mij nog snel even een vluchtje laten doen anders had ik een periode van 8 dagen van niet vliegen gehad. En dat is echt veel te lang als je net bezig bent en de oefening nodig hebt. De vlucht was korter dan de geplande tijd omdat het al nacht begon te worden en Dennis op dit moment niet 'night current' is. Dat houdt in dat hij officiel s'nachts drie takeoff's en landings moet doen (met een instructeur) om weer s'nachts te mogen vliegen/lesgeven. Maar de vlucht was echt super! We kwamen binnen op Scottsdale na sunset (dat mag nog wel) en met alle verlichting op vol, zowel binnen in de cockpit als op het vliegveld. Dit samen met de zon die net onder was gegaan zorgde voor een prachtig beeld. Jammer dat ik er geen foto's van kon maken. Zat die vlucht nml. alleen met Dennis in de kist.

Daarna hadden we, na net twee dagen vrij te hebben gehad weer vier dagen vrij. Op zich wel lekker maar ik had het toch liever anders gezien. Maar goed... iets anders nu, iets vrolijks?

Ik heb nog steeds een echt vakantiegevoel. Zittend aan het zwembad met een boek, lekker warm, s'avonds uit eten en af en toe wat vliegen. Heel apart om mee te maken. En zo tikken de dagen hier voorbij. Niet slecht toch?

Vandaag (woensdag 12 april) eindelijk weer eens gevlogen. Missie AP-5 wel te verstaan. Op zich lopen we nu een missie of drie a vier achter op andere. En wij gaan echt letterlijk zoals wat er in het boek staat, en andere doen tijdens hun vierde vlucht al circuitjes (patterns genoemd in USA) vliegen, landingen zelf doen, steep turns en stalls. Maar die instructeur weten ook van de hoed en de rand en weten precies hoe ze het schema moeten bespelen. En die van ons niet...althans, nog niet. Hij zal het wel leren maar het jammere is dat wij precies dat gehele leerproces mee gaan maken. Maar je ziet gelukkig wel vordering bij hem. En ik denk ook dat het wel goed komt.

Vandaag missie AP-5 dus, Climbing en Descending 1. Welgeteld klimmen en dalen deel 1. Ik moest samen met Harold s'middags vliegen. Wat inhoud dat er veel thermiek (opstijgende luchtmassa door de warmte hier) in de lucht zat. Dan ga je echt all over the place in je kleine puddeljumper. Proberen om je hoogte, snelheid en koers te houden is bijna niet te doen. Soms is SixFlags er niets bij. En trust me, deze ritten zijn 10x leuker! Zat ook een paar keer goed met me hoofd tegen het dak aan! Erg leuk! Ik moest na wat oefeningen naar Falcon Field vliegen omdat we daarweer gingen wisselen. Ik mocht zelf de approach doen maar ik had geen 'zin' om de landing te doen omdat we een wind 60 graden op de baan hadden met 9 knopen en uitschieters tot 15 knopen plus nog veel thermiek. En daar ben ik voor mn gevoel nu nog niet klaar voor. Misschien morgen. Na het wisselen op Falcon Field vloog Harold richting het noorden waar we nogal 'up close and personal' kwamen met een Boeing 737NG van Southwest!!! Ik zat rechts achterin ( en niet echt op te letten) dus zag de kist veel later dan Harold. Wij vlogen op 4000ft en hij ook! Dit was net op de grens van de North East practise area, dus hier verwacht je dit soort verkeer helemaal niet. Normaal gaan alle kisten inbound voor Sky Harbor net ten zuiden van Falcon Field langs je op zo'n 5000ft minimaal. Maar deze zat ineens recht voor ons, van rechts naar links en op dezelfde hoogte, op een afstand van nog geen 1000ft. (+/- 300m) En dat is best close als je het niet verwacht/ziet aankomen. Ik had zelfs geen tijd om mn camera te pakken. Maar stiekem wel erg gaaf! Daarna weer fijn door de practise area gestuiterd, de oefeningen gedaan en weer het circuit in gegaan op Scottsdale. Je hoorde bij je eerste radio call al dat de verkeersleider gestressed was. Er waren veel kisten (incl. jets) in het circuit en ook nog een handvol puddlejumpers inbound voor een landing.

Al met al wel blij dat ik weer heb kunnen vliegen, en dat ik morgen weer mag! Ik merk dat ik de oefening nodig heb om scherp te blijfen. Maar met elke les wordt het leuker...