Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- Vrijdag 29 Juni II Sim in Istanbul - Part 2

Na Part-1 is het tijd voor Part-Deux. De laatste sessies bestonden weer als vanouds uit veel failures. Standaard de engine failures and fire's. Maar ook totale electrical failures, fuel, ice protection en pressurisation failures. Bij dat laatste moet je dan een zogenaamde emergency descent vanaf je kruishoogte naar een veilige hoogte maken, meestal 10.000 feet. (+/-3km) Wij kregen 'plotseling' een groot gat in de romp waarop je, met zuurstofmasker op, naar beneden duikt. Dat wil de RJ wel. Als het moet gaat ie als een baksteen omlaag. De verticale snelheid kon niet meer worden aangegeven maar het zal in de buurt van de 8/9000 feet per minuut gelegen hebben. Dat alles is te danken aan de effectiviteit van de airbrake bij de staart. Wat is dat ding effectief zeg! Verder waren er ook nog wat afgebroken starts en na een takeoff kregen we rook in de cockpit. De sim werd even vakkundig volgeblazen met rook en de oefening is dan om met zuurstof maskers en speciale brillen te blijven communiceren en het probleem zo spoedig mogelijk op te lossen, gevolgd door een emergency evacuatie na de landing. Elke sessie van vier uur zit echt nok vol wat het best intensief maakt.

Dit alles bouwt dan op naar de zogenaamde LST. (License Skill Test) Dit is een vier uur durend examen die wordt afgenomen door een examinator die jouw geen training heeft gegeven (onpartijdig dus) en die test jouw vaardigheid en werkwijze om te controleren of die in overeenstemming zijn met de SOP's (Standard Operating Procedures) van BA Cityflyer. We moesten een retourvlucht doen van Birmingham naar Manchester. Dit stukje doe je in 15 minuten van takeoff tot landing wat alles dus erg snel laat gaan. Zowel ik als mijn simpartner krijgen een aantal failures en moeten een aantal oefeningen vliegen. Ikzelf vloog de eerste sector naar Manchester als Pilot Flying. (PF) Je doet een non precision approach, drie motorige landing, dubbele engine failure, twee motorige landing en bv een drie motorige landing zonder enige hulpmiddelen. (raw data) De kist vliegt echt nog super met twee motoren uit. Echt verbazingwekkend hoe gemakkelijk hij dan nog vliegt. Ook geruststellend om te weten. Al deze dingen doe je dan als Pilot Flying en Pilot Monitoring. Vervolgens moet je nog een visueel circuitje draaien en een takeoff met een noodstop. Al met al een volle sessie omdat je alles twee maal ziet/moet doen. De sessie zelf ging echt super en er was eigenlijk niets om te bespreken achteraf. Weer een stap verder dus!

De laatste sessie stond oa. in het teken van LVP's. (Low Visibility Procedures) Omdat BACF en de RJ100 gecertificeerd is om zogenaamde CAT IIIB landingen te doen moeten we getrained worden in deze nieuwe procedures. CATIIIB houdt in dat je kan landen op een luchthaven als het horizontale zicht, bv door mist, terug gelopen is tot 150mtr. De hoogte waarop je een beslissing moet maken of je echt kan landen is in dat geval 50 feet. (+/- 16 meter hoog) Het zicht horizontaal op de baan zelf, genaamd RVR (Runway Visual Range) krijg je van de toren voor en tijdens de nadering. Als je dan op 50 feet aankomt maak je de beslissing LAND of Go-Around. Heel apart om totaal 'blind' zo laag naar de grond te vliegen. Bij een CATIIIB nadering/landing is wel alles volleding op de automaat. De hoogste categorie is een CATIIIC waarbij je met nul(!) zicht kan landen. Volgens mij is de 777 een CATIIIC aircraft. Maar pin me er niet op vast. Wij, als vlieger, hebben dan de taak om alles te monitoren en in het geval dat er iets niet klopt in te grijpen. Ook hier worden verschillende failures van systemen doorgenomen en laten ze zien hoe je moet handelen als je bijvoorbeeld een rood lampje met AUTOLAND FAIL krijgt. Niet alleen het landen vereist veel concentratie maar ook het taxien op de luchthaven is lastig door het slechte zicht. Ook hierin krijg je oefeing. Verder doe je nog een aantal takeoff's met slecht zicht en een afgebroken start met minimaal zicht.

Na deze CATIIIB oefeingen mochten we London City gaan uitproberen. Wat een gaaf veld. London City is een zogenaamde Category 'C' veld waar je alleen mag komen als je speciale training heb gehad specifiek voor deze luchthaven en het vliegtuig is uitgerust en gecertificeerd om dit soort naderingen te doen. Met naderingen bedoel ik een glijpad van 5.5 graden ipv de standaard 3. Je komt dus veel stijler binnen. Als je dat voor het eerst doet gaan al je alarm bellen in je hoofd af omdat het plaatje wat je voor je verwacht te zien totaal niet klopt met wat je gewend bent. Je duikt als het ware van 3000 feet (+/- 1 km) net voordat je bij de baan bent naar beneden. Heel gaaf om te zien. En het baantje is ook nog erg kort. Ben benieuwd hoe het in het echt eruit ziet. Lijkt me heel erg gaaf! Als First Officer mogen wij trouwens geen landingen maken op London City totdat je Captain bent. En takeoff's mogen we pas na 6 maanden doen. Puur vanwege de ervaring die je nodig hebt om daar je opereren. Het aparte is dat de AVRO RJ100 een van de weinige kisten is waarmee je kan opstijgen met dezelfde flapsetting (full flaps) als tijdens de landing. Er zijn maar weinig kisten die dat kunnen. Na deze sessie, die begon om zes uur s'ochtends, was het als een gek je koffer halen in het hotel, snel ontbijten en het vliegtuig pakken naar London en verder door naar huis. Toen we vertrokken uit Istanbul kregen we een technisch probleem toen we op de startbaan stonden. Vervolgens reden we weer de startbaan af en werd het probleem in 15 minuutjes opgelost. Dit resulteerde wel in een erg korte overstap om Heathrow wat weer resulteerde in het feit dat ik mijn connectie wel haalde maar mijn koffer niet. Die stond nog gezellig in London! De volgende avond kreeg ik eindelijk mijn koffer nagestuurd.

Ook kreeg ik op die dag nog even snel te horen dat ik donderdag, 28 juni, al mijn LST (License Skill Test) landings moets doen! (Base Training) Deze is op het moment van schrijven al achter de rug en was erg gaaf!!!! Meer hierover in een volgend report. So stay tuned! In de tussentijd moet ik nog een Technisch examen doen als een soort van refresher cursus.

Eerst tijd voor wat foto's. Enjoy...

Net na takeoff vanaf Istanbul

Wel een verschil qua weer met Istanbul

 

Edinburgh City met onderin het Leith gedeelte en de Ocean Terminal rechts. De stad EDI zelf begint zo'n beetje vanaf de twee stadions. In de verte de Forth Brigde die de Firth of Forth (water rechts) kruist. Wij wonen in de rode cirkel. Jammer van het regenlicht alleen.