Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- Donderdag 07 September II Wonen in de sim

Zoals de titel al doet veronderstellen, het begint er aardig op te lijken. Het gaat ook wel lekker maar het echte vliegen is zoveel leuker. Dus wat hebben we zoal gedaan de afgelopen week. Allereerst veel gevloekt op het bagger internet hier. Afgelopen vrijdag ging het internet er s'nachts uit en dat is zo gebleven tot vanmiddag. Wat ga je je toch ontzettend vervelen als je geen internet hebt hier. Maar het is voornamelijk een ergenis. Helaas blijft mijn e-mail nog steeds een probleem. Door al die geintje van de ICT gasten hier kan ik geen e-mail versturen op de normale manier. Maar daar komt hopelijk nog een oplossing voor. Gelukkig is het ontvangen van e-mail geen probleem.

Afgelopen maandag was Dave ziek. Jammer maar we zagen het aankomen. Gelukkig was hij er dinsdag weer waardoor we weer de sim in konden. Een gemiddelde simulator dag moet je eigenlijk zo zien. Je begint, in ons geval, ergens in het begin van de middag met het backseaten van een flightbuddy. Daarna doe jij je eigen missie in de sim waarna je de derde persoon gaat backseaten. Elke sessie duurt 1:30uur. Dus al met al ben je per sim dag 4:30uur in de sim bezig. Daarna nog een de-briefing die ook gouw een +/- 30 tot 45 minuten (totaal) in beslag neemt. Dus je ziet waar de tijd in gaat zitten. Wie bij wie backseat hangt gewoon van het schema af.

Afgelopen vrijdag was mijn eerste vlucht op de airways (naar Bristol) en ook mijn eerste ILS sessie. De airways wil zeggen dat je volgens de luchtwegen je route vliegt in gecontroleerd airspace. Alvorens je deze aispace in/op mag moet je eerst een zogenaamde airways klaring hebben van de verkeersleiding. Daarna ga je van de aiways af en krijg je radar vectors van de volgende verkeersleiding. Radar vectors betekent dat je de koersen die je van de verkeersleiding krijgt moet sturen. Precies wat je wilt hebben. Hij stuurt je dan zo dat je precies goed op de ILS komt. ILS staat voor Instrument Landing System en is een systeem waarbij je op een instrument in de cockpit een tweetal naalden precies haaks op elkaar moet houden. Doe je dat goed dan komt je precies recht voor de baan uit op de perfecte hoogte. Het geeft je navigatie in vertikale en horizontale zin, en alleen in een rechte lijn. Het wordt een zogenaamde precision approach genoemd. Je vliegt dan op de ILS tot aan een bepaalde hoogte (Decision Altitude=DA) waarop je naar buiten moet kijken. Zie je de baan dan ga je door en zie je hem niet doe je een go-around. Je breekt dan de landing af en volgt een zogenaamde missed approach procedure zoals die op de gepubliceerde kaarten van de luchthaven staat. En dan ga je het nogmaals proberen.

De ILS'en op Bristol waren erg goed. Veel makkelijker dan ik dacht. Je moest ze vliegen met verschillende winden en ook met de maximale tailwind. Dan de resterende dagen. Dinsdag een sim vlucht via de airways naar Cambridge gedaan. Daar ook een aantal ILS'en gevlogen met minimale weerscondities Woensdag wederom de sim in voor een vlucht naar Cranfield. DItmaal niet via de airways. Cranfield is ongeveer 25 minuten vliegen ten noorden van Oxford. Hier wederom een aantal ILS'jes gedaan en een hold. Dan draai je rondjes in het wachtpatroon. En deze vlucht mocht ik dus vandaag in het echt doen. De controller op Cranfield was volgens mij met het verkeerde been uit bed gestapt. Wat een pannekoek die gast. Op een gegeven moment had Dave het ook met hem gehad. Hij had blijkbaar zijn situational awareness verloren en het bijkomende feit dat onze nmr 1 communicatie set niet helemaal meewerkte deed hem ook geen goed. Op Cranfield eerst de hold in gegaan. Deze kwam niet helemaal uit omdat de verwachtte wind niet klopte. Ik kreeg ook geen tijd om de hold aan te passen in een tweede rondje omdat ik volgens de procedure gelijk de ILS opging en dus geen tweede rondje deed. Het nadeel van vandaag was dat we bijna de maximale tailwind hadden! En dat voor je eerste maal ILS vliegen. Ze waren aan het landen op rnw05 en wij kwamen op rnw23. In tegenovergestlde richting waren ze dus het verkeer aan het regelen! Het nadeel was dat rnw23 de enige is op Cranfield die uitgerust is met een ILS installatie. Hier op de DA (zie hierboven) een go-around gedaan om weer terug de ILS op te gaan voor een tweede poging. Deze ging ook goed. Toch gaaf als je instructeur bijna op je DA het schuifje in de panelen voor je weg haalt en je recht voor je de baan ziet liggen! Het ILS vliegen is redelijk hard werken maar het kan je leuk belonen als alles goed gaat. Maar het kan je ook genadeloos afslachten. Hoe dichter je bij de baan komt hoe harder het kleinste foutje wordt afgestraft. Uiteindelijk probeer je eigenlijk om jouw kist door een denkbeeldige 2 vierkante meter achtige doos net voor de baan te vliegen.

Op deze ILS ook weer een go-around gedaan om weer terug te keren naar Oxford. En ik mocht lekker het gas open houden wat 170 knopen groundspeed betekende! Morgen weer de sim in voor een airways vlucht naar Birmingham! Ik heb deze vlucht (in het echt) naar Birmingham als eens gebackseat, met een van Dave's oude studenten, en dat was echt gaaf! Een KLM Fokker 100 en een BA Embraer stonden rustig op ons te wachten! Dus ik ben benieuwd morgen. Ik heb er zin in...