Frans @ Oxford  

 
 
    Terug
 
- * Dinsdag 16 Mei II Even bijpraten plus navigatie foto's

We zijn er weer na wat PC problemen te hebben gehad. Dus er is weer ruimte voor een update. M'n gehele pc is leeg geweest dus werk zat over de afgelopen dagen. Niet dat het erg noodzakelijk was maar ik was een aantal dingen zat, dus ik heb de knoop doorgehakt en alles eraf gegooid. Mijn dank aan Yoghi en Harold voor hun hulp. Ik heb bijna alles weer als vanouds dus het gaat de goede kant op.

Vandaag (dinsdag 16 mei) helaas gecancelled vanwege het weer. Het is hier warm maar vanwege een lagedruk gebied is er veel wind, convective activety (onstabiele stijgende luchtmassa), en zware regenval. Niet boven het hotel zelf maar ik zag net weerradar beelden en net ten oosten van Scottsdale is het redelijk raak. De noord oost practise area waar we vaak komen is het ergst. Dus geen vlucht vandaag. Jammer genoeg na een zeer korte nacht opgestaan om 0400 om na alle voorbereiding uiteindelijk niet weg te gaan. Ollie en ik hadden vandaag AP36 en zouden beiden solo naar Tucson heen en weer vliegen. Tuscon is ongeveer 50 minuten hier vandaan. Afgelopen zaterdag ben ik met Harold en Aziz (AP33) ook naar Tucson gevlogen.

We vliegen nu dual en solo navigatie vluchten waarbij je een route moet uitstippelen op de kaart, deze vervolgens vliegt en op een gegeven moment (dual) wordt je door de instructeur verteld om uit te wijken naar een andere bestemming. Dan is het dus zaak om in de lucht de nieuwe route, afstand, koers en aankomsttijd op het nieuwe punt te bepalen. En daarnaast ook nog het vliegtuig zelf blijven vliegen. En dat is best pittig! Als je solo vliegt kan je van tevoren natuurlijk al bepalen waar je jezelf naartoe laat uitwijken. Voordat je feitelijk weg gaat wil de instructeur ook weten wat je gaat doen voordat hij je aftekend voor je vlucht. Dus een verrassing is het niet meer. Je maakt voordat je weg gaat een gedetailleerde planning van je vlucht zodat je het in de lucht alleen maar hoeft af te lezen. Denk aan, volgorde van te vliegen punten, met hun individuele afstanden en hoe lang je over elk stuk doet. Hoe hoog je gaat vliegen, de safety altitudes, wind data, snelheid over de grond etc. Je begint dan je navigatie vlucht boven een geselecteerd punt en vanaf dan is het zaak om je hoogte, snelheid en natuurlijk koers nauwkeurig te vliegen en als de tijd op is moet je boven je punt zitten. Of ernaast, afhankelijk van wat je geselecteerd hebt. En dat is heel gaaf als het goed gaat. AP33 was voor mij ook een mogelijkheid om extra tijd in te halen omdat ik te weinig minuten had gevlogen volgens het programma. Het begon met onze eerste Class-Bravo (luchtruim) transition. Bij Class Bravo luchtruim moet je denken aan het luchtruim boven grote luchthavens. Om een beeld te geven, Phoenix is de op 12 na drukste luchthaven ter wereld en Amsterdam is nr 10. Druk dus.Dit luchtruim mag je onder geen beding in, of over, zonder daarvoor toesteming te hebben. Doe je dat wel dan wordt dat gezien als een airspace violation. En dat wil je dus absoluut niet! Bij die transition ga je door het luchtruim van Phoenix Sky Harbor Int., over het veld zelf heen(!) naar het zuiden. Je zit dan op de frequentie van Phoenix Approach en krijgt een transponder code. Een transponder code is een code zodat de verkeersleiding jouw als individueel kan identificeren en je hoogte (in ons geval) en koers kan aflezen. En zo kan hij jouw scheiden van ander verkeer. Daarna kregen we instructies om contact op te nemen met Albuquerque Center. Deze gaf ons flight following totaan Tucson. Dat wil zeggen dat je info krijgt over de locatie van andere kisten. Ongeveer 35nm voor Tucson moest ik uitwijken naar Ryan. Dat ligt net ten westen van Tucson. Daar een touch 'n go gedaan en toen de laatste 7 minuten naar Tucson gevlogen. Het was al in de namiddag dus jammer genoeg was het rustig. Anders kan je het treffen dat er veel F16's, maar ook groot commercieel verkeer actief is. Zoals bv United, Continental, Southwest, American Airlines etc. Die stonden er ook allemaal alleen was er pas beweging toen wij al op de grond stonden. En het is zeker wennen om te landen op een baan die zo lang maar vooral breed is. Vandaar dat de landing te wensen overliet. Het wordt je wel geleerd in groundschool maar dat het zo overduidelijk was in het echt was verbazingwekkend. Omdat je die afmetingen niet gewend bent begin je je flare (overgang approach naar landing) te vroeg omdat je onbewust naar een bepaalde mental picture zoekt. Je zit vervolgens te hoog en de landing is wat harder dan normaal. Gelukkig was de approach erg lekker. Ik kreeg zelfs een marshaller bij binnenkomst. Was niet meer dan een golf karretje met een mannetje die je signalen gaf om te parkeren. Best geinig maar het was wat overdreven. Na aankomst bij de Tucson Executive Terminal even naar de main passenger terminal geweest omdat Aziz wat wou eten. Ook niet gek na een werkdag van 11 uur. En het was nog niet over. Toen de zon langzaam onderging koers gezet naar Marana Regional. Een veld net noord van Tucson. Bij vertrek uit Tucson moet je ook contact opnemen met Tucson Delivery. Zij klaren je naar je bestemming, geven je de baan die in gebruik is, de frequentie die je na take off moet gebruiken en je transponder code. Stonden we te wachten om de baan op te mogen komt er een United Express CRJ200 voorbij racen en wordt je gezegt om na deze kist op te lijnen op de baan. Het moet niet leuker worden! Van Tucson naar Marana is maar 11 minuten vliegen en daar hebben we ook gewisseld van Pilot Flying. Het is een zeer rustig en klein veldje. Dus gewoon met de motor draaiend op de taxibaan gewisseld. Zowel op de heen weg als op het stuk naar Tucson bleek de olie temperatuur redelijk aan de hoge kant te zijn. Niet iets wat je graag ziet op zo'n lange vlucht. Harold heeft daardoor ook zijn deel langzamer moeten vliegen om de temperatuur niet te hoog op te laten lopen. Helaas was het al donker geworden (zagen we gelukkig een dag van te voren niet al aankomen!) en kon hij zijn nav. vlucht niet doen. Hij mag deze vlucht over doen wat wel zo eerlijk is. Wel gaaf om s'nachts richting Phoenix te vliegen vanuit de woestijn. Een zee van licht in de duisternis. Toen weer een Bravo transition gedaan en Aziz liet ons zien hoe een nachtlanding werkt. Echt heel indrukwekkend om s'nachts over Sky Harbor te gaan en binnen te komen op Scottsdale! Ik heb alles op tape dus ik zal kijken of ik er een flimpje van kan maken.Maar dat zal nog wel even duren denk ik, met de PT1 voor de deur. Uiteindelijk na 4 1/2 uur weer terug. Toen snel wat gegeten met Harold by Denny's en door naar Devils Martini voor de verjaardag van Ollie en Robert. 2 uur te laat op komen dagen maar dat mocht de pret niet drukken!

Na een vrije zondag de eerste solo navigatie vlucht (AP34) op maandag gedaan. Deze heb ik gelijk gecombineerd met AP35 om 1 1/2 uur airtime te geven. Alles kwam perfect uit en ik zat drie minuten eerder dan geplanned boven mijn diversion punt. Dus dat is nog net binnen de limieten, eigenlijk net op het randje. Je mag 3 minuten eerder of later op je uiteindleijke bestemming zijn. Ben je daarbuiten dan ben je te laat. (of te vroeg). Dus ik was op tijd.

Het programma voor de komende dagen is AP 36 voor morgen (woensdag) en donderdag (AP37) plus een zogenaamde PT1 profile. Dit is een PT1 test met een andere instructeur dan je eigen instructeur. Je moet het zien als een generale repetitie. Vrijdag is mijn feitelijke PT1. Hoe laat weet ik nog niet. Vrijdag is onder voorbehoud omdat het weer hier niet optimaal is op dit moment. Dus het kan wat schuiven. Maar het moet zeker voor het weekend (zondag-maandag) te doen zijn. Ben benieuwd en ik kijk er eigenlijk wel naar uit. Daarna is het 21 lessen totaan PT2 en nog 22 lessen totaan de PT3. Het zijn veel solo's dus we moeten wel wat vaart kunnen maken. Gemiddeld doe je zo'n 10 vluchten per week. Dus over en 5 a 6 weken ben ik Commercieel Piloot! Echt zo gaaf. En dat zit het erop in Scottsdale en mogen we voor een week naar huis. Ik hoop een week eerder klaar te zijn maar dat gaat krap worden qua tijd hier. Maar de planning is er wel op gebaseerd. Want 1 week thuis is feitelijk maar 5 dagen. En dat is toch wat kort.

Zo, genoeg bijgekletst, ik ga eten. Ondertussen onweert het hier en waait het ook hard. Er is zelfs een 'zandstorm' aan de gang. Dus ook in Phoenix is het weer wel eens zoals thuis...

Ik heb wat foto's kunnen maken tijdens AP34/35. Dit zijn wat punten die ik gebruikt heb tijdens die navigatie vlucht. Het geeft een beetje een indruk van de omgeving ten zuiden van Phoenix. Dit is tot ongeveer 45km zuid van Phoenix.

Phoenix Sky Harbor

Even snel een foto tijdens de Class-Bravo transition. Dit is Phoenix Sky Harbor gezien vanuit het westen.

Tja...uitgestrekt en kaal

Een test track

Een test track. Ik weet niet van welke fabrikant.

Bergen ten zuiden van Donnely

Hier moet een privat airfield genaamd Donnelly liggen. Laat die nou niet meer bestaan...! Hier links? Yep... Potters

En nog een privat airfield genaamd Potters. Vaag iets. Net buiten beeld lag ook nog een 'baantje'....

?

...en die zie je hier. Dit kan ook Potters heten. Ik heb geen idee. Het moet wel want er is verder niets in de omgeving.

Een mijn

Op de terugweg kwam ik dit tegen. Staat niet als punt op de kaart.

Florence Junction

Een punt genaamd Florence Junction. Hier links richting het noorden. Rechtdoor bergen, soms to 8000+ feet. (2500m)

Apache Junction

Nogmaals het raampje open. Ditmaal voor Apache Junction. Die weg gaat westwaards downtown Phoenix in.